“Het is maar een afspraakje…”
Je kent ze wel. Die berichtjes die nét iets te luchtig binnenkomen.
“Sorry, ik ga het niet halen vandaag”
“Ik moet mijn afspraakje verzetten”
“Kan ik een andere keer komen voor mijn nageltjes?”
Of erger nog…helemaal geen bericht en een lege stoel tegenover jou.
En jij met het gevoel…ik word precies niet serieus genomen.
Maar misschien moeten we eens eerlijk durven kijken en ons afvragen of we hierin – onbewust – zelf geen rol in spelen?
In onze sector is het zo ingeburgerd dat we bijna automatisch in verkleinwoorden spreken. We hebben het over klantjes, nageltjes, afspraakjes en productjes. Het klinkt lief, zacht en toegankelijk. En dat voelt ook goed want dat past bij wie we zijn: warme, zorgende professionals die dicht bij hun klanten staan.
Maar taal doet meer dan alleen vriendelijk klinken. Taal bepaalt hoe iets aanvoelt. En daar zit de nuance waar we zelf te weinig bij stilstaan.
Wat we verkleinen in taal, wordt vaak verkleind in het hoofd van de klant.
Wanneer je voortdurend spreekt over “een afspraakje” of “nageltjes doen”, geef je zonder dat je het beseft een bepaald signaal. Het maakt het kleiner. Minder zwaar. Minder bindend. Alsof het iets is dat nog wel kan verschuiven, iets dat niet noodzakelijk vastligt.
En laat dat nu exact het gedrag zijn waar zoveel nagelstylistes vandaag tegenaan lopen. Last-minute annulaties, klanten die niet opdagen, afspraken die niet gerespecteerd worden. Niet omdat klanten slechte intenties hebben, maar omdat het in hun hoofd ook zo aanvoelt: klein, flexibel, minder belangrijk, gemakkelijk te verplaatsen.
En laat nu net dat zijn waar nagelstylistes tegenaan lopen; de last-minute annulaties, de no-shows,…afspraken die niet gerespecteerd worden. En dat is niet omdat klanten slechte mensen zijn maar omdat het misschien allemaal iets te ‘casual’ aanvoelt.
Vergelijk het eens met hoe je iets kan benoemen: “Ik heb een afspraakje bij mijn nagelstyliste” klinkt totaal anders dan “ik heb een afspraak in mijn salon”. Of “ik ga mijn nageltjes laten doen” tegenover “ik heb een behandeling ingepland”. Je voelt onmiddellijk het verschil. Het ene klinkt luchtig en vrijblijvend, het andere voelt waardevoller, belangrijker en dus professioneler.
En net daar zit de kracht van taal. Niet omdat één woord alles bepaalt, maar omdat het mee bepaalt hoe jouw klant jouw werk ziet.
Begrijp me niet verkeerd: dit is geen zwart-wit verhaal. Verkleinwoorden zijn niet fout, en ze zijn zeker niet de enige oorzaak van no-shows. Daar spelen veel meer factoren in mee, zoals een onduidelijk annulatiebeleid, te lage prijzen, het ontbreken van een voorschot of hoe laagdrempelig afspraken geboekt kunnen worden.
Maar taal… taal kan wél een subtiele versterkende rol spelen. Het kan het verschil maken tussen iets dat “optioneel” aanvoelt en iets dat echt gerespecteerd wordt.
Kijk maar naar premium merken. Je zal hen nooit horen spreken over “parfummetje” of “even iets kleins doen”. Hun communicatie is rustig, duidelijk en zelfzeker. Niet afstandelijk, maar wel doordacht. Omdat ze weten dat hoe ze spreken, mee bepaalt hoe hun waarde wordt gezien.
En dat is misschien de belangrijkste vraag die je jezelf mag stellen: hoe wil jij dat jouw klanten jouw werk ervaren?
Wil je dat ze hun afspraak zien als iets dat makkelijk te verplaatsen is? Of als een moment dat vastligt, dat belangrijk is en gerespecteerd moet worden?
Je hoeft daarvoor helemaal niet harder of afstandelijker te worden. Je mag nog altijd warm en persoonlijk zijn. Maar je kan wél bewuster kiezen hoe je over je werk spreekt. Door kleine nuances te veranderen, zonder jezelf te verliezen.
Want uiteindelijk komt het hierop neer: hoe jij over je werk praat, bepaalt hoe anderen het waarderen.
En misschien… is het tijd dat we stoppen met ons vak te verkleinen.
Liefs, Ruth.
Laat een reactie achter